คัมภีร์

คัมภีร์ศาสนาพุทธ เรียกว่า “พระไตรปิฎก” แปลว่า 3 คัมภีร์ คำว่าปิฎก แปลว่า ตะกร้าหรือกระจาด ปิฎกทั้ง 3 แบ่งออกได้เป็น
1. วินัยปิฎก คัมภีร์ว่าด้วย วินัย คือศีลของพระภิกษุ ภิกษุณี มีรายละเอียดในการบัญญัติแต่ละครั้งมาก นอกจากนั้นยังมีเรื่องเกี่ยวกับข้อประพฤติปฏิบัติ และวิธีดำเนินการในการบริหารคณะสงฆ์โดยพิศดาร
2. สุตตันตปิฎก คัมภีร์ว่าด้วยพระสูตร คือคำเทศนาสั่งสอนของพระพุทธเจ้า และสาวก มีเรื่องราวประกอบมาก รวมทั้งรายละเอียดแห่งการที่จะทรงโต้ตอบกับนักบวชแห่งศาสนาอื่น และผู้ที่มาซักถาม มีการกล่าวถึงภูมิประเทศ เหตุการณ์ บุคคล และวันเวลา คือกล่าวถึงว่า ใครทำอะไร ที่ไหน อย่างไร เมื่อไร ไว้อย่างครบถ้วน พลอยทำให้ได้ประโยชน์ในการศึกษาประวัติศาสตร์ของชาวอินเดียด้วย
3. อภิธรรมปิฎก คัมภีร์ว่าด้วย อภิธรรม กล่าวถึงธรรมะล้วนๆ ของพระพุทธองค์ ไม่กล่าวถึงเหตุการณืและสิ่งที่มาเกี่ยวข้องเหมือนสุตตันตปิฎก